Kurowski Bruno


KUROWSKI Bruno (1879-1944), poseł do Volkstagu, jeden z przywódców antyhitlerowskiej opozycji, konsul generalny Austrii w Gdańsku, notariusz. Urodził się 12 stycznia 1879 roku w Malborku. Tam też uczęszczał do szkół stopnia podstawowego i średniego. Studiował prawo w Królewcu. W 1911 roku zdał egzamin państwowy, a później egzamin asesorski w Sądzie Okręgowym w Gdańsku. Był znanym w Gdańsku adwokatem i notariuszem. Wchodził w skład Zgromadzenia Kon-stytucyjnego. Począwszy od I do VI kadencji (1920-37) Volkstagu, reprezentował w nim partię Centrum, kilkakrotnie przewodnicząc jej frakcji poselskiej. W latach 1925 - 1933 senator poboczny, uważany był za jednego z bardziej wpływowych polityków gdańskich. Po śmierci Ericha Gellhorna (1876-1930) został konsulem generalnym Republiki Austrii w Wolnym Mieście Gdańsku. Kurowski był aktywnym przeciwnikiem NSDAP. Jako przedstawiciel Wiednia w Gdańsku interweniował w sprawie zakazu rozpowszechniania tu prasy austriackiej. Na jesieni 1937 roku Policja Polityczna przeprowadziła w jego mieszkaniu rewizję, nie bacząc na sprawowaną przez niego funkcję. Zwolniony z aresztu, musiał opuścić Gdańsk. Przebywał na emigracji w Austrii i we Włoszech. Dzięki staraniom swojej żony mógł, schorowany później, wrócić do Gdańska. Zmarł najprawdopodobniej w Gdańsku. Żonaty od 1920 z Aenne Kurowski-Schmitz, dzieci nie miał.